06 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ - ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΑΡΧ. ΜΙΧΑΗΛ

  Θαῦμα Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὶς Χωναὶς

Σὲ κάποιο μέρος τῆς Φρυγίας χτίσθηκε ἕνας ναὸς στὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ἀπὸ ἕναν χριστιανὸ ποὺ εἶχε γιατρευτεῖ ἡ κόρη του ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο.

Στὸ ναὸ ζοῦσε ἕνας εὐσεβὴς ἀσκητὴς ὁ Ἄρχιππος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου στράφηκαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἐκδικηθοῦν γιὰ τὰ θαύματα ποὺ γίνονταν. Ὅρμησαν τότε νὰ καταστρέψουν τὸ ναὸ καὶ νὰ δολοφονήσουν τὸν Ἄρχιππο. Ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος, ὁ ὁποῖος ἐξουδετέρωσε τοὺς εἰδωλολάτρες. Αὐτοὶ ὅμως δὲ σταμάτησαν θέλησαν νὰ ἐκτρέψουν ἕνα ποταμὸ νὰ πνίξουν τὸν Ἄρχιππο, καὶ νὰ καταστρέψουν τὸ ναό. Τότε ὁ Ἀρχάγγελος μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σταματᾷ τὰ νερὰ καὶ προστάζει νὰ χωνευθοῦν, κατὰ παράδοξο τρόπο ἕως καὶ σήμερα στὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὰ νερὰ χωνεύονται καὶ γι’ αὐτὸ τὸ μέρος ὀνομάστηκε Χώναις.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ὡς νεφέλη ὡράθης ἐπισκιάζουσα, Μιχαὴλ Ταξιάρχα τῷ σῷ ἁγίῳ ναῷ, ὑετίζων δαψιλῶς ὕδωρ ἀθάνατον· ὅθεν ὡς ἄλλην κιβωτόν, διεφύλαξας αὐτόν, καὶ ῥείθρων τῶν ποταμίων, τὸν ῥοῦν ἠκόντισας πόρρω, πρὸς εὐφροσύνην τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 06 Σεπτεμβρίου 2026 

(ΙΔ΄ Ματθαίου)

(ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΓΑΜΟΙ)

ΙΔ΄ Ματθαίου: Ματθ. κβ΄ 2-14

<<Εἶπεν ὁ Κύριος την παραβολὴν ταύτην· ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ. Καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους. Οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ· οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.Ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.Τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ· ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι· πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.Καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου, καὶ λέγει αὐτῷ· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη. Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις· δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.>>

Η ευαγγελική παραβολή της Κυριακής ΙΔ’ Ματθαίου μας παρουσιάζει το μυστήριο της βασιλείας του Θεού και τη στάση του ανθρώπου απέναντι στη σωτήρια πρόσκληση της αγάπης του Θεού.

Ένας άρχοντας κάλεσε σε γάμο τους φίλους και γνωστούς του, πού όμως δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του. Οι δικαιολογίες πολλές και διάφορες: αδιαφορία και βιοτικές μέριμνες.

Όμως, ο Θεός μας καλεί πάντοτε στην κοινωνία Του, στο σώμα Του, στη σωτηρία. Η κλήση αυτή υπερβαίνει τον χρόνο και τον τόπο, είναι δηλαδή αιώνια και καθολική. Η ανταπόκριση μας στην κλήση του Θεού δεν είναι καταναγκασμός, υποδούλωση, υποχρέωση για τον άνθρωπο. Είναι έκφραση της αγάπης μας προς τον Θεό, υπακοή εν ελευθερία στο άγιο θέλημα Του. Αυτήν ακριβώς τη διάθεση μας εκφράζουμε, όταν πηγαίνουμε στον ναό,δηλαδή όταν εκκλησιαζόμαστε. 

03 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ - Ἀνακομιδὴ Τιμίων Λειψάνων Ἁγίου Νεκταρίου

   Ἀνακομιδὴ Τιμίων Λειψάνων Ἁγίου Νεκταρίου

Πενταπόλεως τοῦ Θαυματουργοῦ 

Η Ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης έγινε το 1953 μ.Χ. Ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης, εορτάζει στις 9 Νοεμβρίου.
 

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῶν σεπτῶν σου λειψάνων, Ἱεράρχα Νεκτάριε, τὴν ἁγίαν ἐκ τάφου κομιδὴν ἑορτάζοντες, σωμάτων καὶ ψυχῶν ἁγιασμόν, καὶ ἴασιν παθῶν παντοδαπῶν, κομιζόμεθα προσπίπτοντες εὐλαβῶς, τῇ χάριτί σου κράζοντες· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι λαμπρῶς, δόξα τῷ σὲ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα. 

01 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ - ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

 

   Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου 

(ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ)

Ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αθηναγόρας Σουπουτρτζής,

Καθηγητής Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου Θεολογικής Ακαδημίας Volyn Ουκρανίας και Επισκέπτης Καθηγητής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθηνών, Γραμματέας στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και Πρόεδρος του Κέντρου Ενοριακής Αγάπης του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίας Γλυκερίας Πολιούχου Γαλατσίου, καθώς και τα φιλάνθρωπα μέλη του Δ.Σ του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου, σας εύχονται καλό Εκκλησιαστικό Έτος, γεμάτο υγεία, Θεία Ευλογία και πλούσιο σε πράξεις φιλανθρωπίας και αγάπης.

Γιὰ τὴν περίπτωση αὐτή, ὁ Σ. Εὐστρατιάδης στὸ Ἁγιολόγιό του, γράφει τὰ ἑξῆς: «Λέξις λατινικὴ (indictio) ὁρισμὸν σημαίνουσα καθ’ ὂν κατὰ δεκαπενταετὴ περίοδον ἐπληρώνοντο εἰς τοὺς αὐτοκράτορας τῶν Ρωμαίων οἱ φόροι. Κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν παράδοσιν, τὴν ἀρχὴν τῆς ἰνδικτιῶνος εἰσήγαγεν ὁ Αὔγουστος Καῖσαρ (1 – 14), ὄτε διέταξε τὴν γενικὴν τῶν κατοίκων τοῦ Ρωμαϊκοῦ κράτους ἀπογραφὴν καὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων, κατὰ τὴν πρώτην τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός. Ἀπὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου (313) ἐγένετο ἐπισήμως χρῆσις τῆς Ἰνδικτιῶνος ὡς χρονολογίας. Ἔκτοτε δὲ ἡ ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως μέχρι τοῦ νῦν ἑορτάζει τὴν 1^η Σεπτεμβρίου ὡς ἀρχὴν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους».

 

   «Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει νέου χρόνου, ὢ καὶ παλαιὲ καὶ δι’ ἀνθρώπους νέε».

 

Δείτε το πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών,

 πατώντας στο 
 <ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ι. ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ> 

01 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ - ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

 

 01 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ - ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Τρίτης 01 Σεπτεμβρίου 2026

(ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ)

 

 

Λουκ. δ’ 16-22 

<<Τώ καιρώ έκείνω, ήλθεν ό Ιησούς εις τήγ Ναζαρέτ, ού ήν τεθραμμένος και εισήλθε κατά το είωθός αύτώ, έν τη ήμέρα των Σαββάτων, εις την Συναγωγήν και ανέστη άναγνώναι. Και έπεδόθη αύτώ βιβλίον Ήσαΐου του Προφήτου και αναπτύξας το βιβλίον, εύρε τον τόπον ού ήν γεγραμμένον Πνεύμα Κυρίου έπ’ έμέ, ού ένεκεν έχρισέ με εύαγγελίσασθαι πτωχοίς άπέσταλκέ με, ίάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν, και τυφλοίς άνάβλεψιν, άποστείλαι τεθραυσμένους εν
άφέσει, κηρύξαι ένιαυτόν Κυρίου δεκτόν. Και πτύξας το βιβλίον, άποδούς τώ υπηρέτη, έκάθισε και πάντων εν τη Συναγωγή οι οφθαλμοί ήοαν ατενίζοντες αύτώ. Ήρξατο δε λέγειν προς αύτούς «Ότι σήμερον πεπλήρωται ή γραφή αύτη εν τοις ώσίν ύμών. Και πάντες έμαρτύρουν αύτώ, και έθαύμαζον επί τοίς λόγοις της χάριτος, τοίς έκπορευομένοις εκ του στόματος αυτού.>>

 

1. Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Γνωρίζουμε από τους λόγους του Κυρίου πως κανείς προφήτης δεν είναι δε-κτός στην πατρίδα του (Λουκ. 4, 24). Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αναφέρει ο Ιερός Λουκάς πώς ο Χριστός πήγε στη Ναζαρέτ, δηλ. στην πόλη που είχε ανατραφεί, και «εισήλθε κατά το είωθός αύτώ εν τη ήμέρα των σαββάτων εις την συναγωγήν, και ανέστη άναγνώναι» (όπ.π. στίχ. 16). Ονομάζεται πατρίδα Του η Ναζαρέτ, γιατί ήταν πατρίδα της μητέρας Του και του νομιζόμενου πατέρα Του και επειδή ανατράφηκε εκεί.
«Ας δούμε το περιστατικό πού αναφέρει ή περικοπή πιο αναλυτικά.