24 ΙΟΥΛΙΟΥ - Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ

 Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ​Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026
 ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ 
Εορτάζει τα Ονομαστήριά του 
Ο Πρόεδρος του Κέντρου Αγάπης της Ενορίας, 
Ο ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ Π. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ.
  ​Αποτελεί τη χαρακτηριστικότερη περίπτωση λογίου της εποχής του 2ου αι. μ.Χ., ο οποίος επιζητώντας να καταπολεμήσει τις βασικές πεποιθήσεις των χριστιανών μέσα από τη μελέτη της πρώιμης χριστιανικής γραμματείας, εν τέλει ασπάστηκε τον Χριστιανισμό συγγράφοντας μάλιστα απολογία υπέρ αυτού. Σύμφωνα με την παράδοση κύρια αιτία της μεταστροφής του ήταν ο Θείος Φωτισμός του, κατά το πρότυπο του Αποστόλου Παύλου. Έκτοτε αγωνίστηκε για τη σύνδεση των επιτευγμάτων του κλασικού πολιτισμού με τις βασικές χριστιανικές θέσεις περί Θεού, κόσμου και ανθρώπου, διατηρώντας παράλληλα την ενδυμασία του τρίββωνα  (αρχαία τήβεννος). Υπήρξε κράτιστος γνώστης των φιλοσοφικών, ιστορικών και ποιητικών δεδομένων της εποχής του, με αποτέλεσμα να αποτελεί το γλαφυρότερο εκκλησιαστικό συγγραφέα του β΄ αιώνος μ.Χ.. Ο Άγιος, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένας "χριστιανός φιλόσοφος", καθώς μέσα στην περιρρέουσα φιλοσοφικοθρησκευτική ατμόσφαιρα που ζούσε, προσπάθησε να αποδείξει την αλήθεια περί της υπάρξεως και της Αναστάσεως του Θεού με λογικά κυρίως επιχειρήματα.

Το συγγραφικό του έργο κατέχει αξιόλογη θέση στην εκκλησιαστική γραμματεία των πρωτοχριστιανικών αιώνων, προβάλλοντας την ορθόδοξη Τριαδολογική διδασκαλία, τη θεοπνευστία των Αγίων Γραφών και την αυστηρή ασκητική στάση στον ηθικό βίο των χριστιανών.  

Δυστυχώς, τα γνωστά βιογραφικά στοιχεία της ζωής του είναι περιορισμένα και τα περισσότερα εξ αυτών, αντλούνται μέσω των δύο διασωθέντων έργων του.  Την «Πρεσβεία περί Χριστιανών» και το «Περί αναστάσεως νεκρών». Αθηναίος στην καταγωγή, κάτοχος υψηλής φιλοσοφικής και ρητορικής παιδείας, συνέγραψε απολογία υπέρ των χριστιανών προς τους αυτοκράτορες Μάρκο Αυρήλιο και Κόμμοδο κάπου περί των ετών 177-180 μ.Χ.. Η «Πρεσβεία περί Χριστιανών» πρόκειται ουσιαστικά περί μιας απολογίας, που πιθανώς να παρουσίασε  αυτοπροσώπως ο Άγιος στους συναυτοκράτορες. Σε αυτή διαμαρτύρεται για την άδικη αντιμετώπιση και μεταχείριση των χριστιανών από το ρωμαϊκό κράτος, χωρίς όμως να επιτίθεται ευθέως στους εθνικούς.  Προβαίνει σε σύγκριση χριστιανών με φιλοσόφων, διακηρύττει την μονοθεΐα και υποστηρίζει ότι οι χριστιανοί παρότι ζουν και πολιτεύονται μέσα στο πλαίσιο της νομιμότητας, διώκονται αδίκως καθημερινά.

Το δεύτερο έργο του το «Περί Αναστάσεως», γραμμένο σε μικρή χρονική απόσταση από το πρώτο, εκφωνήθηκε πιθανότατα σε μαθητές του στην Αίγυπτο και αποτελεί την πρώτη συστηματική έκφραση μιας χριστιανικής ανθρωπολογίας.

​Ἀπολυτίκιον.
(Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης)
Τῶν ῥητόρων ἀκρότης φιλοσόφων ὁ ἔξαρχος, ἀπολογητὴς ἀνεδείχθης, θείοις ἔργοις καὶ ῥήμασι, πτωχοὺς ὑπερασπίσας πρὸ κριτῶν, σοφὲ Ἀθηναγόρα νουνεχῶς, καὶ ἀδικουμένους πίστει τῇ πρὸς Θεὸν ῥυσάμενος τοὺς μέλποντας· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ καταστήσαντι ἡμῖν πρέσβυν σε ἔνθερμον.  

1. ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ
ΠΑΤΩΝΤΑΣ  PLAY ΣΤΟΝ PLAYER

 
2. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

3. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

4. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ ΑΛΣΟΥΣ 2026

 ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
 ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΑΤΤΙΚΟΥ ΑΛΣΟΥΣ 
 

Την Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026  πανηγυρίζει το Ιερό Ησυχαστήριο

ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΑΤΤΙΚΟΥ ΑΛΣΟΥΣ
 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ι. ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 Ιουλίου
19.00 - 21.00
Ο Μέγας Πανηγυρικός  ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 20 Ιουλίου (Κυριώνυμος Ημέρα)
07.00 - 10.00 
Ο Όρθρος και η Πανηγυρική θεία Λειτουργία

Το Εσπέρας της ιδίας ημέρας, 
19.00 - 21.00
 Ο Μεθεόρτιος Μέγας Εσπερινός
και εν συνεχεία, η Λιτάνευσις της Ιεράς Εικόνος.

20 ΙΟΥΛΙΟΥ - Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ

 Προφήτης Ηλίας ο Θεσβίτης

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε
Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισσαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτὸν, βρύει ἰάματα. 

Μέσα στη χορεία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης ξεχωριστή είναι η θέση του προφήτη Ηλία. Στην Καινή Διαθήκη το όνομα του προφήτη Ηλία αναφέρεται πολλές φορές από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό. Ο Ζαχαρίας, ο πατέρας του Προδρόμου, είπε πως ο Ιωάννης θα ερχόταν «ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου» (Λουκ., κεφ. α, στ. 17), θα είχε δηλαδή τα γνωρίσματα και το ζήλο του προφήτη Ηλία, θα ήταν ο ίδιος ο προφήτης Ηλίας, όπως ο λαός τον περίμενε να ξανάρθει. Ο Ιησούς Χριστός, όταν έδωσε μαρτυρία για τον πρόδρομο Ιωάννη κι έπλεξε το εγκώμιο του, είπε πως αυτός ήταν ο Ηλίας «Αν θέλετε, να το παραδεχθείτε, αυτός είναι ο Ηλίας, που έμελλε να έλθει».

Το πιο σπουδαίο είναι ότι οι μαθητές επάνω στο βουνό, κατά τη θεία Μεταμόρφωση, είδαν τους δυο Προφήτες, τον Μωϋσή και τον Ηλία, να συνομιλούν με τον Ιησού Χριστό. Όλα αυτά φανερώνουν την ξεχωριστή θέση του προφήτη Ηλία ανάμεσα στους Προφήτες και μέσα στη συνείδηση του λαού. Ακόμα και στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, ακούοντας τη διδασκαλία και βλέποντας τα θαύματά του, έβλεπαν τον προφήτη Ηλία, που είχε ξανάρθει. Ο Ιησούς Χριστός ρώτησε· «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;». Κι οι μαθητές είπαν: «Ἰωάννην τὸν βαφτιστήν, ἄλλοι δὲ Ἠλίαν....».
Πατήστε για περισσότερα

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 19 Ἰουλίου 2026 
(Τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμ. Συνόδου)
 (Ματθ. ε΄ 14-19)
<< Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυ­βῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμ­πει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον κατα­λῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.>>

«Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου»
Σήμερα εἶναι μιὰ ξεχωριστὴ Κυριακή. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση γιορτάζουμε καὶ τὴν Δ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἡ ὁποία συνεκλήθη τὸ 451 μ.Χ. στὴ Χαλκηδόνα, προάστιο τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ὁρίσει, ὅποια ἡμέρα εἶναι Κυριακὴ μέσα στὸ ἑπταήμερο 13-19 Ἰουλίου, νὰ γιορτάζουμε αὐτὴ τὴ Σύνοδο. Τὰ ἀναγνώσματα ποὺ ἀκούσαμε σήμερα εἶναι ἀφιερωμένα στὴ μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων, μελῶν τῆς Συνόδου. Ἐμεῖς θὰ σταθοῦμε μόνο στὸ ἑξῆς χωρίο τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς: «Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου». Ἐσεῖς οἱ μαθητές μου, εἶπε ὁ Κύριος, εἶστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Θὰ δοῦμε τί σημαίνει αὐτὸς ὁ λόγος καὶ πῶς ἐφαρμόζεται στοὺς σήμερα τιμώμενους ἁγίους Πατέρες.
Πατήστε για περισσότερα

17 ΙΟΥΛΙΟΥ - Ἡ Ἁγία Μαρίνα

  Ἡ Ἁγία Μαρίνα ἡ Μεγαλομάρτυς 
 
Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Κλαυδίου τοῦ Β’, τὸ 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννησή της, ἡ μητέρα της πέθανε, καὶ ὁ πατέρας της Αἰδέσιος, ποὺ ἦταν Ἱερέας τῶν εἰδώλων, τὴν ἀνέθεσε σὲ μία χριστιανὴ γυναίκα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Μαρίνα διδάχθηκε τὸν Χριστό.

Ὅταν ἔγινε 15 χρονῶν, ἀποκαλύπτει στὸν πατέρα της ὅτι εἶναι χριστιανή. Ἔκπληκτος αὐτὸς ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἄκουσε, μὲ μίσος τὴν διέγραψε ἀπὸ παιδί του. Τὸ γεγονὸς αὐτό, μαθεύτηκε ἀμέσως καὶ ἔτσι ὁ ἡγεμόνας τῆς περιοχῆς διέταξε νὰ τὴν συλλάβουν καὶ νὰ τὴν φέρουν ἐνώπιόν του. Ἀμέσως θαμπώθηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιά της. Τὴν ρώτησε ποὶα εἶναι καὶ ποὶα εἶναι ἡ πίστη της καὶ αὐτὴ τοῦ ἀπάντησε ὅτι ὀνομάζεται Μαρίνα καὶ εἶναι χριστιανὴ καὶ ὅτι εἶναι γέννημα θρέμμα τῆς Πισιδίας. Τότε ὁ ἡγεμόνας προσπάθησε νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. Ἡ Ἁγία ὅμως δὲν δέχτηκε.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὁ τύραννος πρόσταξε καὶ τὴν ὑπέβαλαν σὲ βασανιστήρια φρικτὰ καὶ ἀφοῦ τὶς κατέσκισαν τὶς σάρκες, τὴν ἔριξαν στὴν φυλακή.

Μέσα στὴν φυλακὴ μάλιστα συνέβη τὸ ἑξῆς: ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σὲ ἄγριο δράκοντα, προσπάθησε νὰ κάνει τὴν Ἁγία νὰ φοβηθεῖ. Αὐτὴ ὅμως προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ἀμέσως ὁ δράκοντας ἄλλαξε μορφὴ καὶ ἔγινε ἕνας μαῦρος σκύλος καὶ τότε ἡ Ἁγία ἅρπαξε ἕνα σφυρὶ καὶ χτυπώντας τον στὸ κεφάλι καὶ τὴν ράχη τὸν ταπείνωσε. Στὴ συνέχεια ὁ ἡγεμόνας διέταξε καὶ τὴν ἔφεραν πάλι μπροστά του. Παρὰ τὶς πιέσεις του, ἡ ἁγία παρέμεινε ἀκλόνητη.
Ἔτσι ὑποβλήθηκε σὲ νέα βασανιστήρια μέχρι ποὺ ἀποκεφαλίστηκε λαμβάνοντας τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.


  Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. (Τὸν συνάναρχον Λόγον).
Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες, καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρόν, κατεπάτησας στερρῶς, ὀφθέντα σοι Ἀθληφόρε. Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ, τῶν ἰαμάτων τὰ χαρίσματα.